هجرى هنگامى كه به بست رفته بود ، ليث ابن على ابن ليث كه در كرمان و مكران حكومت مىكرد ، براى مقابله با طاهر خود را به سيستان رسانيد . طاهر چون در خود تاب مقاومت نديد ، سيستان را رها كرد و رهسپار فارس شد . « 1 » ابو على محمد ابن ليث ( محرم 298 تا ذى الحجه 298 ه . ق . ) بعد از گرفتارى ليث ابن على ، اهالى سيستان برادرش ابو على را جانشين وى گردانيدند . در همين زمان مقتدر خليفهء عباسى احمد ابن اسماعيل سامانى را واداشت كه سيستان را ضميمهء متصرفات خويش كند . امير سامانى سيستان را به تصرف درآورد . ابو على ناچار به بست گريخت . ديرى نگذشت كه امير سامانى به اتفاق سيمجور به سيستان آمد . پس از سركوبى معدل ابن على برادر ابو على ، محمد ابن سيمجور را به حكومت آن ناحيه منصوب كرد . در سال 311 هجرى امير ابو جعفر احمد ابن محمد كه از طرف پدر با خاندان صفارى نسبت داشت ، به امارت سيستان رسيد و تا سال 352 هجرى در آن محل حكومت كرد و در همين سال به دست سرداران خود كشته شد و بعد از وى حكومت سيستان نصيب فرزندش خلف ابن احمد شد . خلف در سال 354 هجرى عازم مكه گرديد و در غياب خود يكى از سرداران خود را به نام طاهر ابن حسين مأمور رسيدگى امور سيستان كرد . اين سردار از غيبت خلف سوء استفاده كرده ، دعوى استقلال نمود . خلف بعد از مراجعت ، از منصور ابن نوح سامانى يارى خواست و به كمك امير سامانى بار ديگر در سال 359 هجرى در سيستان حكمروايى كرد . در سال 387 هجرى به فرمان وى فرزندش طاهر ، قهستان را از تصرف بغراجق برادر سبكتكين غزنوى خارج كرد . زمانى كه سلطان محمود غزنوى از اين امر مطلع شد ، براى گرفتن انتقام خون بغراجق در سال 390 هجرى به سيستان لشكر كشيد . خلف از در آشتى درآمد و قبول كرد كه ساليانه خراجى به محمود پرداخت كند . در سال 392 هجرى از طرف خلف فرزندش طاهر به مقام ولايتعهدى منصوب شد ، ليكن طولى نكشيد كه از اقدام خود منصرف گرديد و طاهر را كشت كه همين عمل بسيار زشت وى سبب عدم رضايت سردارانش

--> ( 1 ) . ر ك . تاريخ سيستان ، ص 276 .